

نقش سیاست گذاران عرصه سلامت در تبیین جایگاه واقعی داروساز در جامعه:
واضح است که همیشه سیاستهای بالا دستی تعیین کننده سطح روابط و ضوابط در یک جامعه میباشند. در حوزه سلامت و درمان نیز سیاست گذاران نقش برجستهای در ایجاد فرهنگ سلامت در جوامع دارند. اینکه هر کدام از اعضای تیم پزشکی در جایگاه اجتماعی درست خود قرارگیرند، استانداردهای هر گروه متناسب با سطح فعالیتهای آنها به درستی تبیین گردد، شرح وظایف، مسئولیتها، حقوق، مزایا، تخلفات و همه موارد مربوط به آن گروه به طور مشخص و عادلانه سنجیده و ارائه شود، باعث میشود که هر یک از اعضای تیم پزشکی به جایگاه اجتماعی، علمی و عملی خود و دیگران واقف بوده و احترام گذارند و نیز با آگاهی از شرح وظایف و مسئولیت هایشان به انجام مسئولیت خود بپردازند و تبعات عدم اجرای قوانین را به خوبی بدانند.
اما اگر نقش هر یک از حلقههای زنجیره درمان توسط سیاست گذاران به درستی مشخص نشود و دیگر اعضای مجموعه با تواناییها

ی گروهی دیگر ناآشنا بمانند، مسلماً این شکاف بین حلقه های زنجیره درمانی تبعات زیادی در جامعه خواهد داشت. دغدغه امروز داروسازان توانمند جامعه نیز همین عدم توجه کافی به جایگاه و رسالت آنها در نظام سلامت جامعه است. داروسازانی که بی شک یکی از سرنوشت سازترین حلقههای زنجیره درمان هستند.
همانطور که پزشک اصلی ترین مرجع تشخیص و درمان بیماریهاست، بی گمان داروساز نیز ذی صلاح ترین فرد صاحب نظر در زمینه ارائه اطلاعات، خدمات و مشاوره دارویی میباشد. با این اوصاف کاملاً واضح است که داروساز از چه جایگاه خطیری در سلامت جامعه برخوردارست. سؤال اینجاست که چرا علی رغم آگاهی از مسئولیت داروساز، در سیاستهای درمانی و نظام سلامت آنچنان بهایی به آن داده نشده است؟ التزام به حضور پررنگ داروسازان در مراکز خدماتی- درمانی و توجه به جایگاه ویژه آنها در ارایه خدمات دارویی به بیماران، پزشکان و سایر اعضای تیم پزشکی آنچنان دیده نمیشود. آیا آموزههای رشته داروسازی در حال حاضر کاملاً منطبق بر نیازهای جامعه و حوزه سلامت است؟
آیا نباید نگرش بالینی و بیمار محور در آموزههای رشته داروسازی بیشتر گنجانده شوند تا داروسازان مهارتها و دانش تخصصی خود را در این عرصه بپرورانند؟ آیا سیاستهای نظام سلامت در حوزه داروسازی نمیتواند راهی بیابد تا داروسازان به دیگر بخشهای مرتبط با رشته خود (علاوه بر داروخانه) نیز وارد شوند؟ واقعیت این است که بسیاری از بخشهای آموزشی رشته داروسازی اعم از حضور در بخشهای خدماتی، بیمارستانی و صنعتی نیاز به بازنگری مجدد دارد و این مسئله در حیطه اختیارات سیاست گذاران این حوزه میباشد. زمانیکه دانشجوی داروسازی در طول دوره تحصیلی، خود را در کنار سایر اعضای تیم پزشکی ببیند و تواناییهای خود را در ارائه خدمات دارویی در بالین بیمار یا در کارخانههای دارویی مؤثر ارزیابی نماید، مسلماً به جایگاه حقیقی خود در عرصه سلامت نزدیکتر میشود و این مهم توسط سیاست گذاران این حوزه برای داروسازان بستر سازی میگردد.