

به منظور افزایش استفاده از گیاهان دارویی به عنوان داروهای شیمی درمانی و یا داروهای کمکی در درمان سرطان، لازم است که اثرات بیولوژیکی و مکانیسم های آنها بررسی شود. مطالعات اخیر، پتانسیل ضد سرطانی سبزیجات جنس آلیوم، خصوصاً سیر یا اجزای تشکیل دهنده آنها، به عنوان مثال، آلیل سولفیدها و فلاونوئیدها را نشان می دهند. مطالعات اپیدمیولوژیک نشان می دهند که مصرف بالای محصولات آلیوم با کاهش خطر بروز انواع مختلف سرطان ها همراه بوده است. این یافته های اپیدمیولوژیکی به خوبی با تحقیقات آزمایشگاهی هم خوانی داشته است. ترکیبات ارگانوسولفوره موجود در سبزیجات جنس آلیوم، مسؤول اثرات مفید این گیاهان در پیشگیری یا درمان سرطان ها می باشند (۱). آلیل سولفور هم به صورت محلول در آب و هم به شکل محلول در چربی، در جلوگیری از بروز موارد متعددی از تومورهای ناشی از عوامل شیمیایی مؤثر هستند(۲). احتمالاً مهار تشکیل نیتروزآمین و متابولیسم آن می تواند تا حدی مسؤول اثرات محافظتی این ترکیبات باشد. ترکیبات مؤثره موجود در سیر، با تغییر در مسیر آنزیم های دخیل در فاز I و II متابولیسم می توانند سرطان ناشی از هیدروکربن های چند حلقه ای را در مراحل اولیه و تکثیر سلول های سرطان زا جلوگیری نمایند (۳). توانایی سیر و مواد مؤثره موجود در آن در جلوگیری از تومورهای القایی در آزمایشگاه در بافت یا اندام های مختلف از جمله پوست، پستان و کولون، مورد بررسی قرار گرفته و مکانیسم های ضد توموری مختلفی برای آن پیشنهاد شده است:
۱- اثرات آنتی اکسیدان که مانع از آسیب مستقیم و غیر مستقیم به ماکرومولکول های بیولوژیک مانند لیپیدها، پروتئین ها و ماده وراثتی می شود (۴)
۲- کاهش میزان فعالیت یا بیان فاکتورهای التهابی (۵) از جمله اثرات مهار کنندگی آنزیم القایی سیکلواکسیژناز (COX2) و کاهش تولید پروستاگلندین های پاتولوژیک، مهار تولید NO و کاهش بیان آنزیم نیتریک اکساید سینتاز (iNOS)، کاهش تولید TNF-α و سایر مدیاتورهای التهابی دیگر مانند انواع اینترلوکین های ۱، ۶، ۱۰ و ۱۲ (۶-۹)
۱- اثرات تنظیم کنندگی در سطح ترمیم DNA و سیستم ایمنی (۵, ۱۰)
۲- کاهش رشد تومور و القای آپوپتوز و تغییر در میزان بیان Bcl-2 (۱)
۳- اختلال در پیشرفت چرخه سلولی و القای فاز ساکن G2 به M (۱۱)
در ادامه به مطالعاتی که به بررسی اثرات سیر یا مواد مؤثره آن در درمان برخی از انواع سرطان ها پرداخته شده اند اشاره می گردد.
سرطان کولورکتال، سومین علت مرگ و میر ناشی از سرطان در ایالات متحده است. عوامل محیطی نقش مهمی در فرآیند چند مرحله ای بروز سرطان کلورکتال ایفاء می کنند و نقش مداخلات تغذیه ای، در جلوگیری از آن مشخص شده است. از این رو، بررسی سیستماتیک از شواهد علمی تمام مطالعات انجام شده در دهه گذشته به بررسی اثرات سیر بر روی سرطان کلورکتال پرداخته است. یک کارآزمایی کنترل شده به صورت تصادفی کاهش معنی دار ۲۹ درصدی در اندازه و تعداد آدنوم های کولون در بیماران مبتلاء به سرطان کلورکتال که عصاره سیر دریافت کردند را نشان داده است. ۵ مورد از ۸ مطالعه انجام شده، تأثیر محافظتی مصرف بالای سیر خام / پخته را در بروز این نوع از سرطان را نشان می دهد. علاوه بر این، ۲ مورد از این مطالعات، اثرات محافظتی سیر، بر بروز سرطان کولون دیستال را نیز نشان داده است (۱۲).
مطالعه ای برای بررسی اثرات وابسته به دوز دی آلیل دی سولفید (Diallyl disulfide) بر روی رده سلول های سرطانی پروستات وابسته به آندروژن (سلول های LNCaP) انجام شده است. در این مطالعه، غلظت های مختلف دی آلیل دی سولفید بین ۲۵ تا ۱۰۰ میکرومولار به سلول های LNCaP اضافه شد. فعالیت لاکتات دهیدروژناز (LDH)، پروستات اسید فسفاتاز (PAP) و میزان آنتی ژن اختصاصی پروستات، مورد سنجش قرار گرفت. نتایج مطالعه نشان می دهد که دی آلیل دی سولفید فعالیت های ترشحی سلول های LNCaP را با افزایش تدریجی دوز کاهش می دهد. این ماده همچنین باعث آپوپتوز و قطعه – قطعه شدن هسته در دوزهای بالاتر می شود (۱۳). در یک مطالعه دیگر نشان داده شد که S-allylcysteine، یک ترکیب قوی موجود در سیر، تکثیر رده سلول های سرطانی PC-3 پروستات را سرکوب کرده و باعث توقف چرخه سلولی در فازهای G0 به G1 و همچنین ایجاد آپوپتوز سلول می شود. این اثر با کاهش بیان پروتئین آنتی آپوپتوزی Bcl-2 و افزایش بیان پروتئین های آپوپوتتیک Bax و کاسپیز ۸ (Caspase-8) همراه بوده است. این مطالعات نشان دهنده فعالیت شیمی درمانی دی آلیل دی سولفید و S-allylcysteine در مدل in- vitro می باشند و ممکن است کاندیدهای امیدوارکننده برای درمان سرطان پروستات باشند (۱۴).
در مطالعه Lee و همکاران، اثر دی آلیل دی سولفید بر روی تکثیر سلول های آدنوکارسینومای معده در غلظت های مختلف مورد بررسی قرار گرفته است. این محققین مشاهده کردند که درصد سلول های آدنوکارسینومای زنده معده به مدت ۴۸ ساعت پس از دریافت ۴۰۰ میکرومولار دی آلیل دی سولفید نسبت به گروه کنترل تا ۲۳ درصد کاهش یافته است. در مقایسه با گروه های تحت تیمار با دی آلیل دی سولفید، مقدار تولید ROS به صورت وابسته به دوز افزایش نشان داد. درصد محتوای DNA ساب دیپلوئید از ۷/۸ درصد در دوز ۵۰ ماکرولیتر به ۷۴/۲۵ درصد در دوز ۴۰۰ ماکرولیتر گروههای تحت تیمار با دی آلیل دی سولفید افزایش نشان داد. بیان پروتئین های Fas، caspase-3 و Bax نیز افزایش یافت و میزان Bcl-2 به صورت وابسته به دوز کاهش نشان داد (۱۵).
سرطان دهان در سراسر جهان شایع است. افزایش سطح پلاسمایی osteopontin (OPN) با پیشرفت سرطان دهان ارتباط دارد. Pai و همکاران، به بررسی اثر مصرف S-allylcysteine بر جلوگیری از رشد و پیشرفت تومور در موش سفید بزرگ آزمایشگاهی (Rat) پرداختند. نتایج حاصل از این مطالعه، نشان داد که S-allylcysteine به صورت وابسته به دوز، رشد سرطان دهان را مهار میکند. نتایج رنگ آمیزی هیستوپاتولوژیک و ایمونوهیستوشیمی نیز نشان داد که S-allylcysteine مانع رشد تومور و پیشرفت سرطان دهان در مدل in- vivo می شود. این ماده از طریق سرکوب عوامل سرطان زایی مانند (MPG) N–methylpurine DNA glycosylase و OPN اثرات ضد توموری خود را نشان می دهند. این نتایج نشان میدهد که S-allylcysteine بالقوه به عنوان یک عامل در برابر رشد تومور و پیشرفت سرطان دهانی عمل می کند (۲).
Iciek و همکاران، اثرات بیولوژیکی ترکیبات گوگردی سیر را بر روی سلول های سرطانی کبدی انسانی (Human hepatoblastoma HepG2 cells) مورد مطالعه قرار دادند. در این مطالعه نشان داده شد که دی آلل تری سولفید (DATS)، یک ترکیب حاوی سولفان سولفور، بالاترین میزان فعالیت بیولوژیکی را در سلول های HepG2 دارد. این ترکیب، تشکیل H2O2 را افزایش و سطح تیئول را کاهش می دهد. همچنین موجب تولید قوی ترین مهارکننده تکثیر سلولی و بزرگترین القاء کننده فعالیت caspase 3 در سلول های HepG2 می شوند. به نظر می رسد که DATS حاوی سولفان سولفور بر انتقال سیگنال های تنظیم کننده تکثیر سلولی و آپوپتوز تأثیر می گذارد (۳).
منابع